prąd

tomorrow


Coś mi to robi, lecz jeszcze nie wiem co
Tak mrowi po plecach jak prąd
Próbuję nazwać uczucie, robię błąd
Jedyna prawda uciekła do twoich rąk

Może być tak, że skończy się to płaczem
Może być tak, może być
Może być tak, że cię więcej nie zobaczę
Może być tak, może być
Może być tak, że skończy się to orgazmem
Może być tak, może być
Może być tak, że znów będziemy razem
Może, może…

Coś mi to robi i jeszcze nie wiem co
Powoli rozgrzewa mnie w głąb
Zaczynam patrzeć, nie widzę jednak wciąż
Jedynym kształtem jest obrys twoich rąk

Natalia Przybysz "Prąd"
 
 

0 komentarze :

Prześlij komentarz

 
Obsługiwane przez usługę Blogger.

Archiwum bloga