Odrzyj mnie z wichrów i ugłaskaj.




Daleko, daleko stąd,
gdzie słońce i kwiaty są wieczne,
poczułam największy chłód
co zaprzeczył, że jeszcze masz serce

  
  
Walka z potworami z tyłu głowy, z zimą, złośliwościami losu. Szlakami przecinającymi się głuchym echem dawnych kroków. Bezsensownie. 
  


Bo znów pogański samum wieje

W pędach, zawrotach, burzach, blaskach!
Pamiętaj: kiedy znów zdziczeję,
Odrzyj mnie z wichrów i ugłaskaj!

J. Tuwim "Erotyk"
 



0 komentarze :

Prześlij komentarz

 
Obsługiwane przez usługę Blogger.

Archiwum bloga